Εκπαιδευση

Στην προηγουμενη αναρτηση μου ανεφερα πως σπουδάζω. Ειναι δυο ετη φοιτησης πανω σε παιδια με ειδικες αναγκες. Το οποιο περιλαμβανει και παιδια με μαθησιακες δυσκολιες και προβληματα συμπεριφορας και κοινωνικοποιησης. Αποφασισα να ασχοληθω με αυτο οχι γιατι θελω να εργαστω αποκληστικα με αυτα τα παιδια, αλλα για να τα καταλαβω. Εχουμε παρα πολλα παιδια με προβληματα συμπεριφορας και κοινωνικοποιησης στο σχολειο, ιδιαιτερα μετα το τελος της πανδημιας. Σκεφτητε πως σχεδον για ενα χρονο (μπορει και περισσοτερο, δεν θυμαμαι) αυτα τα παιδια ειτε κλειστηκαν σπιτι για 2 μηνες (τοτε που τα χολεια εκλεισαν) αλλα και οταν ανοιξαμε η κατασταση θυμιζε φυλακή. Καμια επαφη μεταξυ των παιδιων διαφορετικων ταξεων (ακομα και αν ηταν αδερφια ή ξαδερφια), προαυλιασμος σε ξεχωριστους χωρους σε  συγκεκριμενα ωραρια. Καθε ταξη ξεχωριστα. Ασε μη τα αναφερω τωρα, δεν ηταν και πολυ ευκολη περιοδος. Ευτυχως τελειωσε αλλα αφησε πολλα τραυματα. Δεν ξερω πως ηταν στην Ελλαδα, εννωω στο σχολειο. Γενικα  το πως περασατε ξερω απο την μητερα μου. Ακομα κυκλοφορειτε με μασκες σε νοσοκομεια και κλειστους χωρους τουλαχιστον. Εδω τις εχουμε πεταξει εδω και παρα πολυ καιρο. 

Ετσι λοιπον αποφασησα να ασχοληθω λιγο πιο πολυ πανω σε αυτα τα παιδια, κυριως για να τα καταλαβω και για να τα βοηθησω οσο μπορω και εαν μπορω. Μου κανουν που μου κανουν τη ζωη δυσκολη, ε ας την κανω λιγο ευκολοτερη. Τελειωνω τον Ιουνιο. Πρεπει να παραδωσω μια τελικη εργασια 5000 λεξεων. Φυσικα στα Νορβηγικα. Παλουκι. Στα δυο αυτα χρονια εγραψα 4 εργασιες της ταξεως 2500 λεξεων, και καθε φορα ζοριζομουν να βρω αυτες τις λεξεις. Και τωρα επρεπε να ειναι 5000!! Ευτυχως το θεμα το διαλεξα μονη μου και φυσικα ειπα να γραψω για την κοινωνικοποιηση των παιδων και πως το σχολειο μπορει να βοηθησει σε αυτο. I played  it smart που λενε και στο χουριο μου. Το θεμα αυτο ειναι τεραστιο απο μονο του οποτε σιγουρακι θα βρω αυτες τις 5000 λεξεις. Εχω αρχησει και τη γραφω απο τον Μαρτιο. Δουλευω μαζι της μονο σαββατοκυριακα και αργιες. Δευτερα με Παρασκευη γυριζω πτωμα απο την δουλεια ουτε μηνυμα στο κινητο δεν μπορω να γραψω, σιγα μη γραψω για την εργασια. Ευτυχως υπηρχε ενδιαμεσα ενα Πασχα, κατι Σαββατοκυριακα με μπιχλα καιρο που δεν ηθελα να βγω εξω, αλλα θυσιασα και μερικα ηλιολουστα Σαββατα γιατι θελω να τελειωνω με αυτο. Σημερα την ολοκληρωσα και ειμαι πολυ χαρουμενη για αυτο. Μενει να την δει η καθηγητρια μου και να μου πει αν ειναι οκ ή αν χρειαζεται να σβησω κατι και να γραψω κατι αλλο. Συνεβει αυτο την προηγουμενη εβδομαδα. Αναγκαστικα να σβησω 1000 λεξεις και να τις ξανααναπληρωσω γραφοντας κατι αλλο (αλλιως θα ειχα τελειωσει απο την προηγουμενη εβδομαδα). Ελπζω να μην ξανασυμβει Εμενα παντως μου αρεσει παρα πολυ και αν θα με βαθμολογουσα θα μου εβαζα  αυστηρα Α. Το οτι στα γεραματα μου θα εγραφα εκθεση (διπλωματικη οπως θελετε πεστε το) ακαδημαικου τυπου (ναι, ναι δεν ειναι παιξε γελασε) ΣΤΑ ΝΟΡΒΗΓΙΚΑ ουτε που το περιμενα να μου συμβει. Μεχρι τωρα ολες μου οι εργασιες εχουν βαθμολογηθει με Β  (με πολυ καλα σχολια απο κατω) που κατα την καθηγητρια μου σημαινει πολυ καλη βαθμολογια γιατι δεν εχει δωσει ποτε Α. Βεβαια δεν την ρωτησαμε αν ειναι τοσο αυστηρη και στην τελικη εργασια. Προφανως θα ειναι γιατι αυτη θα κρινει το πτυχιο. Παντως μεχρι τωρα εχω ακολουθησει ολους τους τεχνικους κανονες της. Το ποσες λεξεις θα εχει η καθε παραγραφος,  τις αποστασεις, την αναπτυξη της και το argumentation. Δεν το κανω για τον βαθμο, αλλα γιατι ειμαι τελειομανης. Και γιατι θελω να ειναι ωραια. Πεσαμε στην περιπτωση.  Αλλωστε μετα την παραδωση της εργασιας θα ακολουθησει προφορικη εξεταση πανω στην εργασια μου και αυτη θα κρινει τον βαθμο που θα παρω. Και Β πχ να μου δωσει  (λεμε τωρα) μπορει η προφορικη εξεταση να μου ανεβασει τον βαθμο. Το προφορικο το θεωρω πιο δυσκολο παντως (γραφω καλυτερα απο οτι μιλαω), αλλα για αυτο θα αγχωθω μετα τις 2 Ιουνιου. 

Και για να σας δωσω να καταλαβαιτε τι εχω κανει σας βαζω μια φωτογραφια απο τα βιβλια που χρησιμοποιησα για να την γραψω. 12 ττον αριθμο

Eπιστροφη στο μπλογκ

 Καποτε ειχα ξεκινησει αυτο το μπλογκ με πολυ αγαπη. Δυστυχως η ζωη τρεχει με γρηγορους ρυθμους και μας παρασερνει. Τελευταια αναρτηση που εκανα ηταν το 2017 και τωρα εχουμε 2024. Μεγαλη απουσια το ξερω. Μαλιστα καπου το 2019 ειχα ξεκινησει να γραφω ενα κειμενο αλλα ποτε δεν πατησα το send. Και μαλιστα δεν το ειχα ολοκληρωσει. Κατι μου ετυχε και το αφησα για αυριο. Και το αυριο λες και δεν ηρθε ποτε. Θα παραμεινει στα προχειρα. Θα γραψω κατι καινουργιο. 

2024 ειπαμε ε? Εχουν περασει 11 χρονια (και ενας μηνας) απο τοτε που ηρθα στο Οσλο. Σε αυτο το διαστημα εχουν γινει πολλα. Εχουν περασει και 7 χρονια απο τοτε που εγραψα στο μπλογκ. Ντροπη μου, αλλα πστεψτε με δεν εχω χρονο. Ελπιζω απο δω και εμπρος να βρισκω το χρονο να επικοινωνω μαζι σας. Αν υπαρχει και καποιος που με διαβαζει πια... 

Τι εχει γινει απο τοτε? Επαγγελματικα παραμενω να δουλευω στο σολειο. Ειχα ξεκινησει να δουλευω προσωρινα μεχρι να βρω κατι αλλο στο αντικειμενο μου αλλα τελικα εγινε μονιμο. Το 2019 μονιμοποιηθηκα το ολοημερο σχολειο. Λιγο πριν αρχισει η  πανδημια ξεκινησα να δουλευω και στο σχολειο ως βοηθος δασκαλας. Εκει δεν ειχα μονιμο συμβολαιο αλλα αναπληρωτριας. Στην ουσια οποτε καποιος αρρωσταινε με επερναν τηλφωνο. Σκαει η πανδημια και για δυο μηνες (και λιγο περισσοτερο) εκλεισε ολη η χωρα. Ολοι σπιτια μας. Τα παιδια κανανε μαθηματα online με τους δασκαλους, εμεις τιποτα. Στην αρχη μου την ειχε βαρεσει. Μπορουσαμε να κυκλοφορησουμε (με μασκες και αντισηπτικα), ευτυχως δεν χρειαζομασταν να παιρνουμε αδεια για να βγουμε οπως στην Ελλαδα. Πολλοι που  δουλευαν σε ιδιωτικο τομεα βγηκαν σε αναστολη, ευτυχως εγω ως δημοσιος υπαλληλος πληρωθηκα κανονικα και ας καθομουν σπιτι μου. Οταν τελειωσε αυτη η καραντινα και η Νορβηγια ανοιξε δειλα δειλα, το σχολειο ειχε περισσοτερο αναγκη απο ποτε τους αναπληρωτες, οποτε βρεθηκα να δουλευω καθημερινα ως βοηθος στην ταξη. Αλλο ενα καλο της πανδιμιας. Το οποιο συνεχιστηκε ως και σμερα. Φετος  (τον Οκτομβριο του 2023) μονιμοποιηθηκα. 100% μονιμο συμβολαιο. Η μονιμοποιηση μου ειχε αρκετο δραμα και σασπενς. Απλα για να καταλαβαιτε, το προηγουμενο Πασχα ο πρωην διευθηντης του σχολειου (ευτυχως πρωην) με απελυσε λογο μειωμενου μπατζετ. Νομιζε πως διοχνωντας ατομα (δεν ημουν η μονη) θα το σωσει. Αλλα το ταμειο ειναι τοσο μειον που για να σωθει θα επερεπε να απολυσει ΟΛΟ το προσωπικο. Κατι που δεν γινεται. Τα πηρα στην κρανα κι ευτυχως που ειμαι γραμμενη στο σωματειο, τους ζητησα βοηθεια γιατι εδω κατι παιζει. Μια εβδομαδα πριν τις καλοκαιρινες διακοπες η δικηγορος του σωματειου μου λεει οτι βαση νομου δικαιουμε οχι απολυση αλλα μονιμο συμβολαιο και θα κινηθουμε νομικα με το που τελειωσεουν οι διακοπες. Γυριζω απο τις διακοπες το σχολειο τρωει την μηνυση απο την πρωτη μερα. Ειχααν 15 μερες χρονικο περιθωριο για να ερθουν σε διαπραγματευση. Αν συμφωνησουν εγω παιρνω το συμβολαιο αν δεν συμφωνησουν παμε δικαστηριο. Ο νεος διευθηντης του σχολειου (πολυ τον αγαπω), δεχτηκε κατευθειαν. Βασικα δεν μπορουσε να κανει αλλιως. Δεν μπορουσε να παει εναντια στον νομο.  Δεν τον επαιρνε να παει δικαστηριο γιατι παλι θα κερδιζα, απλα χρονο θα κερδιζε.  Βεβαια εγω αυτες τις 15 μερες εβραζα απο την αγωνια. Θα εχω δουλεια στη νεα σχολικη χρονια ή οχι??? Οποτε πηρα το συμβολαιο, κορνιζα το εχω. Απιστευτη ασφαλεια. Πχ τωρα που πλησιαζει το τελος της σχολικης χρονιας εγω δεν εχω το αγχος αν θα εχω δουλεια του χρονου. Αν θα με φωναζουν οποτε καποιος αρρωσταινει. Αν θα δουλευω καθημερινα ή οχι.  Ξερω πως θα εχω. Μηνας μπαινει μηνας βγαινει, μπαινει ενα σταθερος μισθος στην τραπεζα. Στην ουσια λοιπον τι εγινε? Πριν το καλοκαιρι απολυθηκα και μετα το καλοκαιρι με ξαναπροσελαβαν με μονιμο συμβολαιο!!!  Τωρα το λεω και γελαω αλλα πριν το καλοκαιρι ειχα ριξει απιστευτο κλαμα,. Επισης φετος πηρα δυο πτυχια στην παιδαγωγικη. Ναι μου αρεσε τοσο που το σπουδαζω το θεμα. Το ενα δεν ειναι πτυχιο πανεπηστημιου αλλα μια ας πουμε ειδικοτητα η οποια με ανεβασε μισθολογικα. Αρκετα θα ελεγα. Το αλλο πτυχιο ειναι πανεπιστημιου με την ενοια πως μου δινει μορια στο πανεπηστημιο αν θελησω να συνεχισω να σπουδαζω πχ ως δασκαλα (με τιποτα). Μια επαγγελματικη επαρκεια στα παιδια με ειδικες αναγκες.  Αυτο το πτυχιο θα το παρω τον Ιουνιο στα χερια μου. Δυο ετη σπουδων τελειωνουν επιτελους.  Και η σχεση μου με τα βιβλια τελειωνει επισης. Αρκετα. Δεν εχω αλλες αντοχες για διαβασμα εξετασει και ολα τα συναφι πια. Οτι εκανα εκανα.

Τι αλλο εχει γινει? Α ναι, απο το καλοκαιρι του 2023 εχω νορβηγικη υπηκοοτητα και νορβηγικο διαβατηριο στα χερια μου. Μετα απο 7 χρονια διαμονης στην Νορβηγια εχεις δικαιωμα να ζητησεις διαβατηριο. Χρειαστηκε να περιμενω απο την ημερα που εκανα την αιτηση μεχρι να το παρω 14 μηνες!!! Εδω τα παντα κυλανε αργα να ξερετε. Απλα υπομονη θελει. 

Δεν ξερω αν υπαρχει κατι αλλο που εχει γινει σε αυτα τα χρονια της απουσιας μου. Συνεχιζω να κανω σκι, συνεχιζω να κανω ποδηλατο. Α αγορασα αυτοκινητο. Καλε αυτο παρατριχα να το ξεχασω. Ναι δυο χρονια το εχω το μωρο μου (ακομα ετσι το φωναζω). Ενα Suzuki Ignis αν εχετε την απορια. Το λατρευω. Βεβαια το οδηγω τα σαββατοκυριακα. Στην δουλεια παω με το ποδηλατο. Αν ηθελα να παηγαινω με το αυτοκινητο τον μισο μισθο μου στα παρκινγκ και στα δυωδια  και στις βενζινες θα τον εδινα. Δεν λεει. Τον χειμωνα παω με συγκοινωνια και οταν λιωνουν οι παγοι παω με ποδηλατο. Το τουτου για εκδρομουλες.

Αυτα απο μενα. Ελπιζω να συνεχισω να γραφω. Και θα σιγουρευτω πως θα πατησω το send αυτη τη φορα και δεν θα παει στα προχειρα για τα επομενα 7 ετη.

Α θα βαλω και μερικες φωτογραφιες να δειτε απο ολες τις εποχες

Εκδρομη Fondsbu 15.09.2017

Απο οταν ήρθα Νορβηγια ολοι μου έλεγαν πως πρεπει να επισκευθω τα βουνά της, πως ειναι φανταστηκα. Η Μερετε πολλες φορες μου εχει διηγηθει τις περιπετειες της στα βουνα, που εχει παει, που εχει περπατησει μονη ή με την παρέα της. Καημο το ειχα μια μερα να καταφέρω να παω κι εγω. Να ζησω αυτη την εμπειρια. Ήταν κατι σαν ονειρο, σαν στοχος που πρεπει να πραγματοποιηθει. Ξερω πως η Νορβηγια εχει απιστευτα τοπια, που μεχρι τωρα τα εχω δει μονο σε φωτογραφιες. Αλλα αλλο οι φωτογραφιες και αλλο το να το βλεπεις απο κοντα. Θα μου πεις τοσες φορες εχεις παει στη χυτα της Μερετες, κι εκει σε βουνο περπατησες. Αλλο αυτο, αυτο μου ειναι πολυ γνωριμο πια. Και χαμηλοτερο υψομετρο (κορυφη στα 1100μ). Δεν το θεωρεις και πολυ βουνο. Απο την αλλη βεβαια η Νορβηγια δεν εχει και πολυ ψηλα βουνα. Δεν ειναι και Αλπεις... Το ψηλοτερο της βουνο, το Galdhøpiggen, ειναι στα 2469μ. Ο Παρνασσος ειναι  πιο ψηλος. Και φυσικα εχουμε και τον Ολυμπο... νικαμε.

Εκδρομη στη Χυτα Αυγουστος 2017

Εχω πολυ καιρο να γράψω. Το γράψιμο θέλει την δική του "ψυχολογία", να έχεις έμπνευση ή έστω κάτι να πεις, να περιγράψεις. Μετα από ενα μηνα διακοπές στην Ελλαδα για το καλοκαιρι, επέστρεψα στη δουλεια. Βασικά έπεσα που λένε με τα μουτρα, σε έναν τρελό ρυθμό. Απο τους 40 βαθμους επεστρεψα στους 20 με το ζόρι, σε εναν εντελώς άστατο καιρό την μια ήλιο την αλλη συννεφια και η βροχή να ειναι το κερασάκι στην τούρτα. Οταν είχε ήλιο ψηνώσουν και λιγο να εσκαγε το συννεφο κρυωνες. Το σοκ της αλλαγης μου χάρησε ενα ωραιοτατο  κρυολογημα που εκανε καιρό να περάσει, συν η πολλή καθημερινή δουλειά, το αποτέλεσμα? Σημάδια υπερκόπωσης. Το σώμα μου βάρεσε κοκκινο συναγερμό. Πηρα μια μερα άδεια, δηλωσα άρρωστη στη δουλειά και την πέρασα ξάπλα στον καναπε ή στο κρεβατι. Εναλλαξ.

Hyttatur - ski on the mountain Mars 2017

Ειμαι παρα πολυ τυχερη (απο ολες τις απόψεις) που εχω γνωρισει και ειναι κομματι της  ζωης μου αυτον τον ανθρωπο που λέγεται Μερέτε, τη σπιτονοικοκυρά μου. Δεν θα κατσω να αναλυσω τους λόγους, μιας και δεν ειναι αυτος ο τιτλος του σημερινου μου μπλογκ.

Εχω μέχρις στιγμης την τυχη να επισκεφτω το εξοχικό της σε διάφορες εποχες του χρονου. Ειναι ενα μερος που το λατρευω και θελω παρα πολυ να βρίσκομαι οποτε μου δινεται αυτη η ευκαιρία. Και οποτε μου το ανακοινωνει εγω πετάω απο τη χαρα φυσικα φυσικα. Εχω παει καλοκαιρι, εχω παει φθινοπωρο, εχω παει αρχες του χειμωνα με χιονια οπου δυστυχως δεν καναμε σκι αλλα πεζοπορία με χιονορακέτες, εχω πάει και ανοιξη. Ήθελα παρα πολυ ομως να δοκιμασω να κανω σκι.

Εκδρομη στην Hytta Ιανουαριος 2017

          Παει καιρος που εχω να γράψω και λόγω μη ελευθερου χρονου δεν εχω γραψει για την εκδρομη στο εξοχικο της Μερετες πριν μερικες εβδομάδες. Παλι στο αγαπημένο μου μέρος, πρωτη φορα χειμωνα με χιονια, αλλα δυστυχως για αλλη μια φορα δεν εκανα σκι. Ο Τζον δεν ειχε ορεξη να ερθει, οποτε πηγαμε γυναικοπαρέα. Εγω η Μερετε και η Ελς, η αλλη κοπέλα που νοικιάζει το απο πανω διαμέρισμα. Επειδή η κοπέλα δεν κανει σκι δεν καναμε ουτε εμεις. Κι επειδη θα ειχε χιονι η πεζοπορια θα γινοταν με χιονορακέτες.

Παει ο παλιος ο χρόνος

Λιγο έμεινε και το 2016 θα παραχωρήσει τη θεση του στο 2017. Αλλος ενας χειμώνας γιαλαντζι.
Ενω ξεκινησε καλά, με πρωτα χιονια την πρωτη εβδομαδα του Νοεμβριου (μεχρι και σκι εκανα) μετά τίποτα...  οτι υγρο στοιχειο επεφτε ήταν σε μορφη βροχής και ψιλόβροχου. Σε συνδιασμο με αρνητικες θερμοκρασιες = πάγος. Εζησα και την κατασταση blue ice. Παντου.... μια λεπτη στρωση νερου στο δρομο και στα πεζοδρομια αλλα σε παγο. Περπατουσες και γλιστρουσες. Πολλα τροχαια ατυχηματα στο δρομο με καραμπολες.... Τα χειμερινα λαστιχα στον μπλε παγο δεν πιανουν. Θελεις λαστιχα με καρφια (για τα αμαξια), αλλα στο Οσλο απαγορευονται εκτος και αν πληρωνεις καθε μερα ενα ποσο για τη χρηση τους.  Ευτυχως δεν ισχυει το ιδιο για τα ποδηλατα. Ποιο ασφαλης αισθανομουν με το ποδήλατο απο το να περπατησω μεχρι το σουπερ μαρκετ. Ακομα και στην αυλη που εχει χαλικι αντι για τσιμεντο/ασφαλτο υπηρχε παγος. Παγωμενα χαλικια. Δεν φαινοταν ο παγος αλλα υπηρχε. Και ειναι και κατηφορικα, μεχρι να φτασω στο πεζοδρομιο (που και αυτο γλιστραγε) εκανα τσουληθρα.
Απο δραστηριοτητες ο Δεκεμβρης ήταν ολιγον βαρετος. Περα απο το ποδηλατο εκανα μερικες πεζοποριες. Αυτα μονο. Αλλά ειχε ενδιαφέρον στο θεμα νυχτερινης διασκέδασης. Πρωτάκουστο ε?

Οι περιπέτειες της Αφροδίτης συνεχίζονται....

Λενε "αυτα που κοροϊδεύεις τα λούζεσαι" και "ποτέ μη λες ποτέ γιατι θα ερθει η ωρα που θα το κανεις", Πόσο δίκιο εχουν. Ποσο σοφά λόγια... και ναι μέχρι τώρα οτι εχω κοροϊδέψει το εχω λουστεί και το διασκεδάζω.

Πρωτο παραδειγμα:  Οταν εκανα σνοουμπορντ στο Badgastein "κορόιδευα" αυτους που κάνουν σκι αντοχης. Ελεγα μα γιατι ταλαιπωρουν τον εαυτο τους να ανεβουν με τα ποδια την πλαγια ενω μπορουν να παρουν τα λιφτ? Πφφφ κοροιδα... ετσι ελεγα. Μεχρι που το δοκιμασα και τώρα εχω γινει τόσο φανατική που παράτησα το σνοουμπορντ...

Δευτερο παράδειγμα και πρόσφατο: Οσα χρονια ειμαι εδω βλέπω τους τρελους Νορβηγους να κανουν ποδήλατο βρέξει χνιονίσει. Ακομα και με χιονοθυελα, ακομα και στους -20 βαθμους. Τρελους τους ανεβαζα τρελους τους κατεβαζα....  Εγω να κανω ποδήλατο χειμώνα; Πφφ ποτέ.... κρύωνα και μονο με τη σκέψη. Μέχρι που.... Μεχρι που αποφάσισα να πηγαινω στη δουλεια με το ποδήλατο. Το συνήθισα τόσο πολυ που και μονο η σκεψη του να παω στη δουλεια με τη συγκοινωνία μου προκαλει απιστευτη βαρεμάρα και υπνηλία. Ο χειμωνας ομως ήρθε λιγο πρόωρα φέτος... 5 Νοεμβριου έπεσε το πρωτο χιόνι. Φυσικα το ΣΚ πηγα για σκι και το ευχαριστήθηκα. Αλλά το θεμα μας τωρα ειναι το ποδήλατο. Επρεπε να εφοδιαστω με χιονολαστιχα με καρφιά γιατι εδω το χιονι γινεται πάγος.

Διαβασα οτι αρθρο υπηρχε στο διαδυκτιο σχετικα με χειμερινη ενδυμασία και για τα λάστιχα. Οσον αφορα τον ρουχισμο ακολουθείται ο κανονας των 3 στρωματων. Ισοθερμικό μαλλινο πανω κατω, φλις ή κατι σε μαλλινο  και ενα soft shell τζακετ. Γαντια, σκουφο, μπουφ ή μπαλακλαβα και μαλλινες καλτσες.  Ειχα ενδοιασμούς για το σοφτ σελ νομιζα πως ειναι κομματακι λεπτό (είμαι και κρυουλιαρα). Αλλά προς έκπληξη μου με κραταει. Πιο πολυ κρύωσα οταν πηγα σουπερμαρκετ να ψωνίσω παρα με το ποδήλατο. Μεχρι στιγμης οι θερμοκρασιες που εχω παίξει ειναι απο 5 βαθμους εως -7. Απλά τωρα στους -7 κανω την υπερβολη των 2 ισοθερμικων πιο πολυ για ψυχολογικους λόγους. Οσων αφορα τα λαστιχα...μπορω να πω  το να κανεις ποδήλατο πανω σε καθαρο πάγο ειναι challenging. Παω αργα και αποφευγω το δυνατο φρεναρισμα κι ας εχω τα καρφια. Πανω στον παγο ακομα και αυτα δεν πιανουν. Πανω σε πακτωμενο χιονι ειναι μια χαρά. Τα δυσκολα και επικίνδυνα απο οτι εχω διαβασει ειναι οταν πεσει φρεσκο χιονι  και απο κατω εχεις το στρωμα του παγου.  Καλομελετα κι ερχεται.  Εκει χανεται ο ελεγχος δεν μπα να εχεις και προκες απο κατω.

Το διασκεδαζω ομως. Ευχαριστιέμαι την ωρα που παω και γυριζω απο τη δουλεια οσο τιποτα αλλο. Ξελαμπικαρει το μυαλο μου, ξεκουράζομαι και γεμίζω ενέργεια. Συν το οτι γυμνάζομαι ταυτόχρονα. Το να κανεις 20χλμ καθε μερα δεν ειναι και λιγο.

Ναι, εγινα κι εγω μια τρελη που συνεχιζει να κανει ποδήλατο τον χειμώνα και μετανιώνει που αργησε τοσο καιρο να μπει στο τρυπάκι. 

Τα πρωτα χιονια

Τα προγνωστικά για το Παρασκευοσαββατοκυριακο έδειχναν χιονοπτωσεις. Περίμεναν περιπου 40 με 50 εκατοστα χιονι. Οι εφημεριδες με πανικόβλητα πρωτοσέλιδα "Σοκ θα χιονισει τις επομενες μερες"  "Προσοχη ερχεται χειμωνας"  ενημέρωναν τους πολιτες για το κακο που θα παθουν. Το δικο μου κακο ήταν οτι επρεπε να παρω χιονολαστιχα για το ποδηλατο. Ηταν κατι που υπολογιζα πως θα κανω τον Δεκέμβριο αλλα ο καιρος ειχε διαφορετικα σχεδια. Η αγορα εγινε την Πεμπτη αλλα η τοποθέτηση θα γινοταν το Σαββατο. Ρισκαρα και πηγα την Παρασκευη στη δουλεια με καλοκαιρινα λαστιχα. Η χιονοπτωση ξεκινησε το μεσημέρι και μεχρι να σχολασω ειχε στρωσει μια άχνη ζάχαρη. Δεν ηταν κατι το επικίνδυνο για το ποδηλατο. Τα καρφια θα χρειαστουν απο Δευτερα που το χιονι που εχει στρωσει στους δρομους και τα πεζοδρομια θα γινει παγος και ολα θα μετατραπουν σε ενα απιστευτο παγοδρομιο.
Ολο το βραδυ χιονιζε και το πρωι ξυπνήσαμε  στα ασπρα.

Επιτέλους λιγο ήλιος

Τρεισήμισι εβδομάδες χωρίς ήλιο. Τρεισήμισι εβδομάδες μεσα στη συννεφιά, βροχη, ψιλόβροχο, μουντάδα. Ενας καταθλιπτικός καιρός.  Ξημέρωνε και ήταν σαν να ήταν νυχτα. Φέρτε τον ήλιο μας πίσω. Τι αλλο να κανεις παρά υπομονή; Υπομονη, θα περάσει που θα πάει;

Φθινοπωρο 2016

Φθινόπωρο. Εχει μπει για τα καλα, μη σας πω οτι κοντευει να φυγει και να μπει ο χειμωνας. Στη γωνια βρισκεται. Ειδικα με τις θερμοκρασιες που μας κανει τις τελευταιες 2 εβδομαδες... 5 βαθμους υπο σκια στην κυριολεξια μιας και εχει χαθει ο ήλιος (εχει συννεφια και μουντο καιρό). Οχι ακομα δεν εχουμε μπει στην καταψυξη αλλα θα γίνει και αυτο. Αν κρινω απο περσι, πιστευω πως  το Νοεμβριο θα γινουμε πιγκουίνοι. Περσι θυμαμαι πως για 3 εβδομαδες ήμασταν μεταξυ -20 και -13 βαθμους αλλα χωρις χιονι. Οταν αρχισε να χιονιζει εγινε πιο υποφερτη η κατασταση απο αποψη θερμοκρασιας. 

Αλλα καταλαβαινεις πως φθινοπωριασε. Το βλεπεις απο τα δεντρα στο δρομο που κτρινιζουν και χανουν τα φύλλα τους,  αλλα και στο δάσος. Αυτη η εναλλαγή μεταξύ πρασινο κιτρινο πορτοκαλι αλλα και εντονο κοκκινο. Φανταστικα χρώματα. Για τους ρομαντικους, το τοπιο ειναι μαγευτικο. Για τους ζωγραφους, πηγη εμπνευσης. 

Αυτο το σαββατοκυριακο δεν ειχε κατι το ενδιαφέρον για εμενα. Δεν προβλεποταν κι ολας. Το προηγουμενο ειχα την τυχη να ξαναπαω στο εξοχικο της Μερετες. Περασα υπεροχα αλλα γυρισα με ενα τρελο κρυολογημα που ακομα με ταλαιπωρεί. Οποτε εχτες (Σαββατο) το προγραμμα ειχε μουχλιασμα στο σπιτι μπας και καταφερω να γινω καλα (που δεν το βλεπω). Σημερα ομως τρωγόμουν να κανω κατι. Δεν αντεχα δευτερη μερα απραξιας. Επρεπε κατι να κανω. Πετυχα την Μερετε η οποια θα πηγαινε με τον Τζον καποια μικρη βολτα αλλα αφου πρωτα μεταφερουνε μια μοτοσυκλετα σε ενα μερος οπου την αποθηκευει (με το αζημιωτο). Ο Τζον χρειαζοταν βοηθεια γιατι εχει παθει ζημια με τη μεση του. Πραγματικα τον λυπαμαι. Ουτε να δεσει παπουτσια δεν μπορει. Ετσι πηγα μαζι τους. Το μερος ηταν στα σύνορα με τη Σουηδια. Η βολτα ηταν μικρη, αλλα δεν βαριεσαι... αρκει που βγηκα απο το σπιτι και εκανα κατι περα απο το να σαπιζω στον καναπε. Και τράβηξα μια και μοναδικη φωτογραφια αλλα ειναι τοσο ομορφη. Σαν καρτ ποσταλ.

Cycling to Hakadal and counting the lakes

Σημερα ειχα ρεπό. Απο την προηγουμενη εβδομαδα ειχα σχεδιασει στο μυαλο μου αυτη τη μερα να κανω μια μεγαλη βολτα με το ποδηλατο. Ειχα δει κι ολας στην προγνωση πως θα ειναι απο τις καλυτερες μερες το παρασκευοσαββατοκυριακου.  Ελα ομως που μετα απο μια κουραστικη εβδομάδα στη δουλεια το μονο που ηθελα ηταν να κοπροσκυλιασω στον καναπέ. Να μην κανω τιποτε. Απο την αλλη ομως αυτη η λυση θα ηταν ότι χειρότερο θα μπορουσα να κανω. Πιεσα τον εαυτο μου και βγηκα έξω. Ακομα και στη διαδρομη έλεγα να αλλαξω τον προορισμο σε κατι πιο κοντινο. Ξανα εβγαλα το μαστιγιο, οχι Αφροδιτη θα ολοκληρώσεις τον στοχο που εχεις βαλει. Ειναι κάτι φορες που υπάρχει η θέληση αλλά το σωμα δεν ακολουθει. Ευτυχως στην πορεια συνήλθα και την ειδα αλλιως. Παλι καλα. Ειχε και μια απιστευτη ηλιολουστη μέρα, θα ηταν κριμα εως και βλακεια να την ειχα χάσει. Ευτυχως επικράτησε η λογικη.

Hyttatur 18.09.16

        



           Το ποσο λατρευω να πηγαινω στο εξοχικο της Μερετες δεν λεγεται. Καθε φορα δεν θελω να φυγω απο κει. Μπορει να περπαταμε στα ιδια μερη και να τραβαμε τις ιδιες φωτογραφιες αλλα καθε φορα ειναι και μοιαζει διαφορετικη. Το συναισθημα παραμενει το ιδιο.

Ηλεκτρικο ποδηλατο μερος 2

Ηταν να μην το δοκιμασω το ατιμο. Ο Τζον με κατεστρεψε. Εβαλα κατω τα υπερ και τα κατα και αποφασισα να το κανω. Κοιταξα τις επιλογες μου. Να μετατρεψω το ποδηλατο μου σε ηλεκτρικο ή να αγορσω καινουριο? Οικονομικα με συνεφερε η λυση της μετατροπης. Εχω το ποδηλατο, και θα το φτιάξω οπως το θελω στα μετρα μου. Θελω ενα δυνατο μοτερ και μια καλη μπαταρια για να αντεχει τις ανηφορες του βουνου. Εψαξα αρκετα στο νετ για να βρω εναν φθηνο μάστορα και τα καταφερα. Πολυ πιο φθηνο απο του Τζον. Ο Τζον εβαλε το ιδιο μοτερ αλλά δεν ξερω τι μπαταρια εβαλε. Ισως εκει να κρυβεται η διαφορα της τιμης. Το μαγαζι του ειναι 35χλμ εξω απο το Οσλο, αλλα προσβασιμο με το τραινο.  Χρειαστηκε να περιμενω μια εβδομαδα για να το παρω πισω. 

Ηλεκτρικο Ποδήλατο

Σε προηγουμενη αναρτηση εκανα αναφορα σε ηλεκτρικο ποδήλατο και νομιζω πως πρεπει να πω δυο λογια για αυτο μιας και μπορει να ενδιαφέρει κάποιους.

Στη Νορβηγία ειναι πολυ της μοδος οτι εχει σχεση να κανει με "μπαταρίες". Τι θέλω να πω με αυτο? Ενα μεγαλο ποσοστο αυτοκινήτων ειναι ηλεκτρικά. Στο δρομο υπάρχουν μπριζες για να τα φορτίζουν. Μάλιστα οσοι οδηγουν ηλεκτρικα αυτοκινητα εχουν πολλά benefit (κινητρα για να αγοραζουν ηλεκτρικα αντι τα συμβατα) οπως δεν πληρωνουν διοδια, δεν πληρωνουν παρκομετρα και εχουν την αδεια να κυκλοφορουν στη δεξια λωριδα του δρομου οποτε δεν πηζουν στην κινηση οπως οι αλλοι. Στη δεξια λωριδα επιτρεπονται μονο τα ταξι, τα λεωφορεια και τα ηλεκτρικα αυτοκινητα. Ολοι οι αλλοι μονο στη μεσαια λωριδα και στην αριστερη.

Ποδηλασια στην Kikutstua 27.08.16

Εχω πολυ καιρο να γραψω και νομιζω πως ηρθε η ωρα να ξαναγραψω.
Περασα ενα υπεροχο καλοκαιρι στην Ελλαδα κανοντας καθε μερα windsurf. Απο τις 30 μερες εχασα μονο 5 μερες λογο απνοιας. Ολες οι υπολοιπες ήταν φουλ windsurfing. Αυτο δεν εχει ξαναγινει. Οσο δεν εκανα ολο το χρονο, το εκανα μεσα σε ενα μηνα. Δυστυχως ολα τα ωραια τελειωνουν γρηγορα. Και επανηλθα στο Οσλο. Ομολογω πως έπαθα ενα σοκ οταν επεστρεψα. Απο κει που ημουν συνηθισμενη στον ηλιο και στη ζεστη, το Οσλο με υποδεχτηκε με ψυχρα και βροχη. Το τζακετ και τα μακριμανικα ειναι must. Α και η ομπρελα.  Το χειροτερο μου.... Δυο εβδομαδες μουλιασαμε, μανιταρια κοντεψαμε να βγαλουμε εμεις οι ιδιοι, οχι μονο το δασος, (Ειναι η εποχη των μανιταριων και των βατομουρων). Το μαυρισμα που απεκτησα εξαφανιστηκε ως δια μαγειας, και αυτο ηταν το πιο σπαστικο της υποθεσης :(   Ο καλυτερος καιρος για προσαρμογη ετσι? Μιλαγα με τη σπιτονοικοκυρα μου οτι φετος δεν ειχαν καλοκαιρι. Ηταν αυτη η μιξη, ηλιος με βροχη. Δυο τρεις μερες ηλιο και μετα βροχη ή μπορει και μεσα στην ιδια την ημερα να εχεις ηλιο και το απογευμα να βρεχει και μετα ξανα ήλιο μιας και εξακολουθει να αργει να νυχτωσει. Μονο χιονι δεν εχει ριξει... αν και μια μερα ειχε 9 βαθμους και μεχρι φλις φορεσα. Ευτυχως αυτο ηταν μονο μια μερα.... κι εγω να βλεπω φωτογραφιες των φιλων μου στο φατσοβιβλιο να κανουν windsurf στα νησια. Καιρος οτι να 'ναι.

Μερα νυχτα

Πηρα παραγγελια να γραψω πως ειναι το να ζεις σε μια χωρα που το καλοκαιρι ειναι ολο μερα και το χειμωνα νυχτα.  Ζω ομως στο Οσλο, διαφερει απο τον βορρα. Οσο πιο βορρεια τοσο πιο πολλες ωρες ηλιοφανειας το καλοκαιρι και νυχτας το χειμωνα. Βασικα στον βορρα το χειμωνα δεν εχει καθολου μερα (αυτο για 3 μηνες βεβαια), και  το καλοκαιρι απο την αλλη ο ηλιος δεν δυει καθολου.

4ημερο 17 Μαιου 2016

Εχω πολυ καιρο να γραψω και ηρθε η ωρα να το κανω μιας και εχω εμπνευση.
Φετος η Πεντηκοστη τους και η εθνικη τους εορτη (17 Μαιου) επεσε Δευτερα και Τριτη αντιστοιχα. Οποτε μας βγηκε ενα ωραιο τετραήμερο. Και κανει και εναν καιρο, καλοκαιρινο.
Στην αρχή ειχα χαλαστει με το τετραημερο, με την εννοια αφου δεν κανονισα καμια εκδρομη τι σκατα θα κανω 4 μερες;

Hyttatur April 2016

Πριν 2 εβδομαδες εκανα την τελευταία ισως βόλτα στο εξοχικο της σπιτονοικοκυράς μου. Θέλει να το πουλήσει και να φτιάξει ενα άλλο σε ενα οικοπεδο που εχει στην ιδια περιοχη. Το σκεφτεται 3 χρονια να το κανει και μάλλον τωρα ήρθε ο καιρος. Μου εχει εξηγησει τα προβληματα που εχει αυτη η hytta και πραγματικα δεν αξιζει να επενδυσει λεφτα για να την επισκευασει. Το σοβαροτερο λαθος που εχει ειναι του προσανατολισμου. Οταν την εφτιαξε ο πατερας της το εκανε λαθος. Ουτε η ιδια ξερει τι σκεφτόταν ο πατερας της οταν την εφτιαξε. Και φυσικα αυτο δεν διορθωνεται. Δεν μπορεις να γυρισεις το χτισμα απο την αλλη.... και το προβλημα δεν ειναι πως δεν εχει "ωραια θέα, αλλα η μη σωστη εκμεταλευση του ήλιου. Και πολλα αλλα....

Χειμωνας 2016

Eπιτέλους ο χειμώνας έφτασε. Και οταν λεω χειμωνα εννοω το χιονι. Ειχα αρχισει να ανησυχω. Στα μισα του Ιανουαριου και ακομα νιφαδα της προκοπης  δεν ειχαμε δει. Ενα μικρο πασπαλισμα να εκανε και μετα το ελιωνε. Ακομα  κι οταν μουν Ελλαδα για Χριστουγεννα  παρακολουθουσα τον καιρο στο Οσλο. Βρε θα χιονισει ή δε θα χιονίσει; Τιποτα...Δεκεμβρης μηνας και θετικες θερμοκρασιες. Αν ειναι δυνατον. Μετά την Πρωτοχρονια αλλαξε το σκηνικο... εριξε λιγο χιονι και πολικες θερμοκρασιες. Απο τους +20 βρεθηκα στους -20. Τεραστια διαφορα θερμοκρασιας, Κατευθειαν στην καταψυξη. Αλλα χιονι γιοκ. Μας παγωνεις που μας παγωνεις ριξε κατι βρε αδερφε. Και ξαφνικα την προηγουμενη εβδομαδα (8 Ιανουαριου) βλεπω ανακοινωση στα μετερεωλογικα προσοχη μεσα στο Σαββατοκυριακο προβλεπεται σφοδρη χιονοπτωση εως 50 εκατοστων σε διαστημα 2 ημερων που θα πονοκεφαλιασει τους οδηγους και θα χαροποιησει τους σκιερ. Λεω το Yr (η δικια μας  ΕΜΜΥ) μας δουλευει και παιζει με τον πονο μας. Και ομως επεσε μεσα... Τοση χιονοπτωση δεν ειχα ξαναδει. Αν δεν το εριχνε ταυτοχρονα με αερα θα μας ειχε θαψει στη κυριολεξια. ηδη την εξωπορτα με δυσκολια την ανοιξα. Τα σκαλια εψαχνα να τα βρω,,,, η γατα μου εριξε εμπαργκο. "Δεν βγαινω έξω που να χτυπιεσαι"....και με το δικιο της θα θαυοταν στο μισο μετρο που ειχα εξω απο το παραθυρο (αναγκαστικα να της το καθαρισω για να βγαινει εξω μπας και γλιτωσω το καθαρισμα της τουαλετας της. ). Πολυ χιονι.... (επιτελους).

Οσον αφορα τις πολικες θερμοκρασιες. Δεν μας εχει χαριστει καθολου. Απο τις αρχες Ιανουαριου μεχρι τωρα το θερμομετρο πάνω απο -9  δεν εχει πάει. Εχει γραψει -15, -18, -20. Το -20 ευτυχως δεν το εχει ξεπερασει ακομα.  Μονο οταν χιονιζε ήταν γυρω στους -5. Μετα παλι στην καταψυξη. Τα νουμερα ειναι τρελά αλλά οχι τραγικά. Δεν μπορω να πω οτι εχω παγωσει. Μονο οταν πρεπει να βγαλω τα γαντια. Εκει παγωνεις στο δευτερολεπτο. Πως αντιμετωπιζεις το κρυο; Οι Νορβηγοι λενε "det er ikke dårlig vær, men dårlig klær" Που σημαίνει, δεν υπάρχει κακος καιρός αλλα κακος ρουχισμος. Ντυνομαι λοιπον σαν κρεμμυδι. Φοραω ενα ισοθερμικο (πανω κατω), ενα μαλλινο λεπτο layer, ενα φλις και το τζακετ. Τα μαλλινα ρουχα λειτουργουν πολυ καλυτερα στο κρυο  απο τα φλις.  Αλλα αν δεν εχεις μπορεις και με φλις. Επισης φοραω σκουφο, γαντια και μπουφ.

Τωρα για το σκι; Με το που επεσε η πρωτη σοβαρη νιφαδα βρεθηκα στο βουνο. Δηλωσα σε ολους τους μη σκιερ φιλους μου οτι τα ΣΚ με ξεχνανε. I will be out for ski. Δεν μπορω να πω οτι μεχρι σημερα εχω κανει ενα σοβαρο σκι,  με πολλα χιλιομετρα και τελειες συνθηκες, αλλα που θα παει  θα μου κατσει καποια στιγμη ο σωστος συνδιασμος που θα γουσταρω. Τι θελω να πω;
Τη πρωτη μερα οκ, ηταν καλα. Πηγα μια μικρη βολτα (12 χιλιομετρων) ετσι αναγνωριστηκη να δω ποσο χιονι εχει. Εκεινη τη μερα δεν ειχε ριξει τα κερατα του. Μαλιστα η Μερετε μου ελεγε μη μπας, δεν εχει πολυ χιονι. Τελικα αυτο που ειχε ηταν αρκετο. Την επομενη μερα που εριχνε τα κερατα του εκανα το λαθος να παρω τα σκειτ. Μεγαλη ταλαιπωρια σε αφρατο πουδροχιονι τα σκειτ. Μετα απο αυτο εβγαλα το συμπερασμα οτι οταν εχει χιονοπτωση θα κανω κλασσικο στυλ. Το επομενο ΣΚ, το Σαββατο ειχα να κανω ιδιαιτερα μαθηματα σκι σε αρχαρια. Πηρα τα κλασσικα πεδιλα αλλα με λαθος παπουτσια (για σκειτ) με αποτελεσμα να βγαλω φουσκαλες και στα δυο ποδια. Χιλιομετρα δεν βγηκαν, ετσι καναμε λιγο για να μαθει η κοπελα. Την επομενη μερα εκανα τα πολλα χιλιομετρα αλλα με απιστευτη ταλαιπωρια. Αυτοι που στρωνουν τις διαδρομες εμας τους σκειταδες μας εχουν γραμμενους μη πω που. Εφτιαχναν μονο τα τρακς και στη μεση ουτε που παταγανε για εμας. Το αφηνανε αφρατο. Ή οταν εφτιαχναν τα τρακς τα εκαναν τοσο στενα που δεν μπορουσαμε να σκειταρουμε στη μεση. Το τι βρισιδι εριξα δε λεγεται. Εκανα γυρω στα 10 χιλιομετρα κλασσικο στυλ με τα σκειτ πεδιλα. Και επειδη δεν μπορεις να κανεις κλασσικο σκι με σκειτ πεδιλα (ειναι σχεδον αδυνατο), αναγκαστικα να βαλω κερι μπας και εχω λιγο  γκριπ. Μιλαμε πολυ ξεφτυλα. Αν το ακουσουν αυτο οι σκειταδες θα με κρεμασουν εξω απο το παλατι αναποδα για παραδειγματισμο. Και το πιο εξεφτελιστικο απο ολα ήταν οταν ειδα τι κατεγραψε το sport tracker. Average speed 5,3 αποσταση 18 χιλιομετρα. Ντροπιαστικο θα ελεγα μιας και αυτη τη διαδρομη την εκανα περσι  με 9.3. Να παω να κρυφτω.

Συμπερασμα μετα απο αυτο; Θα κανω κλασσικο τυλ απο εδω και μπρος. Τα σκειτ θα τα βγαλω οταν ερθει η εποχη του κλιστερ.  Ή αν μια μερα μου τη βαρεσει και παω μονη μου και κανω μονο σε διαδρομες που ξερω πως εχουν πατηθει και ειναι για σκειτ.

Αλλα περα απο τη γκρινια, αυτο που απολλαμβανεις με το σπορ ειναι η μαγεια της φυσης. Αυτο το τοπιο που βλεπεις με το ασπρο αφρατο χαλί σε αφήνει άφωνο. Καθε μερα και διαφορετικο χρώμα. Κάθε μερα και διαφορετικη. Αυτα που βλεπουν τα ματια μου ο φακος της φωτογραφικης δεν τα πιάνει.
Μερικες φωτογραφιες