Τετάρτη 11 Ιουνίου 2014

Πάσχα στο Sykkiveln 2014




«Ψάχνοντας παλιές φωτογραφίες» όπως λέει και το τραγούδι βρήκα τις φωτογραφίες από την εκδρομή μου στο Sykkiveln το Πάσχα που μας πέρασε. Έχω φίλους εκεί και μιας και είχα 10 μέρες διακοπές τις πέρασα εκεί μαζί τους όπως και πέρσι.  Κάνοντας το γνωστό ελληνικό Πάσχα,  ψησταριά (ψησταριές για την ακρίβεια), μουσικούλα, μπύρες… Η γνωστή ελληνική κρεπάλη.

Δευτέρα 9 Ιουνίου 2014

Brefing Part two

Που είχαμε μείνει; Το διάλειμμα της κηπουρικής εργασίας τελείωσε, ας συνεχίσω το γράψιμο.

Κάποια στιγμή το όνειρο που ζούσα έγινε εφιάλτης. Σα να ξύπνησα ξαφνικά και απότομα. Εκείνη την περίοδο ήταν η μητέρα μου εδώ. Ήταν η δεύτερη επίσκεψη της στο Όσλο μετά από ένα χρόνο και τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Πέρσι απολυμένη, άνεργη χωρίς να ξέρω που θα παν τα τέσσερα με τη ζωή μου στη Νορβηγία, φέτος ήμουν εργαζόμενη κι ωραία. Δεν είχε πολλές εξορμήσεις στη φύση γιατί εγώ μετά τη δουλειά ήμουν ράκος. Ένα καφεδάκι στο Akke brygge πίναμε μέχρι να ξεκουράσω λίγο τα πόδια μου, λίγη βόλτα στα πέριξ να πούμε ότι περπατήσαμε κι όλας. Κι εκείνη την είδα λίγο κουρασμένη. Ενώ πέρσι περπάταγε μαζί μου χιλιόμετρα, φέτος μου έλεγε πάμε πίσω κουράστηκα. Ή γέρασε ή το έκανε για μένα για να μη κουραστώ περισσότερο μιας και ήμουν ήδη κουρασμένη από τη δουλειά. Πάντως της έδωσα εντολή να πάει να κάνει μια γενική αίματος να το κοιτάξει.

Brefing



Είναι Ιούνιος και παρατήρησα ότι έχω πολύ καιρό να γράψω στο μπλογκ μου. Από τον Μάρτιο. Σχεδόν είχα ξεχάσει την ύπαρξη του. Ντροπή!  Από τον Μάρτιο μέχρι σήμερα έχουν συμβεί πάρα πολλά.

Κυριακή 9 Μαρτίου 2014

Womens 30km World Cup at Cross country ski

Εχτές έλαβα πρόσκληση από έναν φίλο σκιέρ, τον Τζέιμς, να πάμε για σκι και παράλληλα να δούμε το παγκόσμιο κύπελλο cross country που θα γίνει στο frognesenter. Θα ξεκινούσαμε από τη λίμνη Sognsvann και θα ανεβαίναμε ως το Φρογκνερσεντερ.
-          Έχει χιόνι; Ρωτάω .
-          Ναι, έχει και έχουν ετοιμάσει τα μονοπάτια (περνάει μηχάνημα).
-          Τι κερί; Τον ρώτησα η αφελής γιατί την προηγούμενη εβδομάδα που πήγα έφαγα ήταν μιας και χρησιμοποίησα λάθος κερί.
-          Κlister (κόλλα). Έλα και θα σου βάλω εγώ.

Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014

Το σκι είναι μια περιπέτεια.

Δε μπορεί... κάποια στιγμή θα καταφέρω να επιστρέψω απο το σκι χωρις να νομίζω πως με εχουν βαρέσει 100 νοματαίοι. Με συνεχή προπόνηση κάποια στιγμή το σώμα μου θα συνηθισει. Βεβαια το παρακάνω κι εγώ. Κάνω 15-20 χλμ κάθε φορά.
Το προηγούμενο Σαββατο είχα πάει αλλου εκδρομη για σκι. Ενας γνωστος μου το διοργάνωσε και πήγα. Δε μπορω να πω οτι το ευχαριστήθηκα. Το μέρος υπέροχο αλλα η διαδρομή μάπα. Μονο ισωμα και ανηφόρα είχε. Καθόλου διασκεδαστικό. Και ωράια λες κάνε υπομονη στον γυρισμοθα είναι συνεχης κατηφορα και θα το διασκεδάσεις.. Θα παρεις το αιμα σου πισω για τον ιδρωτα που έριξες για να το ανεβεις. Αμ έλα μου το χιονι ή τα σκι μου δε γλίστραγαν! Ημουν η τελευταία της παρέας (και καταιδρωμένη) οσο και να προσπαθουσα να παω πιο γρήγορα δεν πήγαινα. Ο διοργανωτής καμια 10αρια φορες είχε ερθει να δει μπας και με εφαγε κανας λύκος. Αυτος κανει σκειτ οποτε ανεβαινε την ανηφορα πιο γρήγορα απο όλους. Γκρίνιαζα. Αυτο το άθλημα ή που θα το αγαπήσεις ή που θα το μισήσεις, Και κάτι τέτοιες στιγμές στρέφεσαι προς το δεύτερο. Γυρισα πίσω χωρίς χαμόγελο :(...

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014

Crosscountry Ski


Το νέο μου χόμπι. Απίστευτη γυμναστική, απίστευτες εναλλαγές τοπίου. Η φύση φόρεσε τα άσπρα της ρούχα και οι Νορβηγοί έχουν ξεχυθεί στο βουνο, μικροι μεγάλοι. Μερικοι εχουν μαζί τους και τα σκυλιά τους. Αλλοι σέρνουν τα μωρα τους σε ειδικό ας το πουμε έλκηθρο. Την προηγούμενη Κυριακή ειχα την πρώτη μου επαφή με το άθλημα. Η Μερέτε και ο άντρας της πήραν τους αρχάριους ενοικιαστές τους για μάθημα. Τα πήγαμε τόσο καλά που μας πήγανε καμια 10αρια χιλιόμετρα βόλτα. Αφου είδανε ότι μπορούμε. Πολύ γέλιο, πολύς ιδρώτας. Μούσκεψα από τη κορφή ως τα νύχια. Την επόμενη μέρα απλά δεν μπορούσα να κουνηθώ. Καθε βημα και βογκητό ήμουν. Αλλά μου άρεσε. Μου άρεσε τόσο πολυ που αυτο το Σαββατο (χτες) προτιμησα να πάω για σκι αντι για σνοουμπορντ!!! Εχτές λοιπόν ακολούθησα τη Μερέτε με τον άντρα της στη βόλτα τους. Το σχέδιο ήταν να τους ακολουθήσω μέχρι ένος σημείου και μετα να χωρίσουν οι δρόμοι μας. Στην πορεία ομως το σχέδιο άλλαξε, τους ακολούθησα μεχρι τέρμα. Στον γυρισμό ομως χαθήκαμε, οποτε γύρισα πισω μόνη μου...

Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2014

Νυχτερινό snowboard

Νυχτερινό snowboard.... η απόλυτη εμπειρία!! Ήμουν διστακτική στην αρχή, δεν ήξερα πως θα είναι. Ειχα κανει μερικά νυχτερινά στην Ελλάδα, αλλά όσο να 'ναι εδω κανει και λιγο κρύο. Δεν ήξερα το χιονι σε τι κατασταση θα ειναι, παγωμένο σκληρο και αχώνευτο; Πχ οι τελευταια φορά στον Παρνασσο που εκανα νυχτερινο ήταν δραμματική. Σκληρο και παγωμενο, ο εφιάλτης της σανίδας.
Μια δοκιμη θα μας πείσει....  οπτε και πηγα.

Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2014

Eπιτέλους χειμώνιασε!

Επιτέλους χειμώνιασε. Τι πραμμα ηταν κι αυτό φέτος. Μέσα Ιανουρίου και ούτε μια νιφάδα. Καπου πριν τα Χριστούγεννα χιονισε 2 μέρες και όλοι χαρήκαμε αλλά τελικά μας ξεγέλασε. Πηξαμε στη βροχή και σε υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες (0-9 βαθμους θερμοκρασια). Οσοι Νορβηγοι αγαπουν τα χειμερινα σπορτ (οι περισσοτεροι δηλαδή) γκρινιάζανε (μαζι κι εγω που καποια στιγμη νομιζα πως βρισκόμουν στην Αγγλια κι οχι στη Νορβηγια). Οι υπολοιποι απλά χαιροντουσαν. Μεχρι και στο facebook κυκλοφορησε μια φωτογραφια που απεικονίζε το δραμα που ζουμε....

Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2014

Σκόρπιες σκέψεις.

Πολλοί αναρωτιουνται πως τα καταφέρνω. Πως μπορώ....
Μερικές φορές κι εγώ την ίδια απορία έχω. Πως μπορώ;  Πόσες δυνάμεις ακόμα έχω; Πόσο ακόμα θα κρατήσει αυτό το μαρτύριο; Απλά υπομένω κι επιμένω. Και προσμένω ένα καλύτερο αύριο. Το πότε θα έρθει μόνο δεν ξέρω. Αλλά δεν μπορεί, κάποτε θα έρθει.Έτσι λέω...
Η ανεργία είναι δύσκολο πράμα. Σου χαλάει την ψυχολογία. Τη μια είμαι στα πάνω μου, την άλλη στα κάτω μου. Τη μια γελάω, την άλλη κλαίω. Έχω φτάσει και στα πολύ κάτω μου. Άλλες πάλι φορές, δε νοιώθω απολύτως τίποτα. Κενό.

Μπορεί και να έχω φτάσει και στα όρια της κατάθλιψης αλλά δεν νομίζω να έχω μπει στο κέντρο. Δύσκολη λέξη, τρομάζω και να τη γράψω. Την παλεύω όμως όσο μπορώ. Μπορεί να με πιάνει η μούχλα μια μέρα, αλλά την επόμενη φροντίζω να βρω κάτι να κάνω.Αυτές οι πεζοπορίες με τη Μερέτε πχ τα σαββατοκύριακα. Εκεί που το μυαλό μου αδειάζει. Δε σκέφτεται τίποτα απολύτως, απλά απολαμβάνει. Ένα διάλειμμα, μια όαση.
Ως πότε; Ως τότε... Είμαι αγωνίστρια, έχω μάθει να παλεύω. Έτσι και βάλω έναν στόχο δεν υπάρχει περίπτωση, θα τον πετύχω ο κόσμος να χαλάσει. Ειδικά αν αξίζει.

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.....]


Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.



Η Ιθάκη... το ταξίδι....  Ο προορισμός. Ο στόχος. Τι έχουμε συναντήσει στην πορεία αυτού του ταξιδιού. Τι εμπειρίες έχουμε αποκτήσει. Η μάχη με τους Λαιστρυγόους και τους Κύκλωπες...

Κι έχω συναντήσει πολλά. Και κρατάω τα καλύτερα. Τον κόσμο που έχω γνωρίσει.Τους ανθρώπους, Νορβηγους, Έλληνες και ξένους. Τη βοήθεια, την υποστήριξη. Αυτά δεν τα αλλάζω με τίποτα. Νοιώθω τυχερή που υπάρχουν στη ζωή μου. Είμαι τυχερή που τους γνώρισα.
Αν το έχω μετανιώσει; Ποτέ δεν μετανιώνω για κάτι που έκανα, αλλά για αυτό που δεν έκανα. Επιτυχία ή αποτυχία; Δεν υπάρχουν αυτές οι λέξεις για μένα.

Δεν είναι αποτυχία να μην πετύχεις αυτό που σκόπευες.
Αποτυχία είναι να μη το ξαναπροσπαθήσεις.

Μέτα το πέσιμο πρέπει να ξανασηκωθείς. Κοιτάς μπροστά και απλά συνεχίζεις. δεν έχεις κι άλλη επιλογή. Μονόδρομος.

Διάφορες σκέψεις... τι με έπιασε σήμερα. Μη με λαμβάνετε υπόψιν. Απλά ξενυχτισμένη από το ολονύχτιο πάρτι της Μερέτε. Που να είχα πιει κι όλας.... νομίζω πως αυτή η σαμπάνια με χάλασε.

Πολλά φιλιά. Πάμε παρακάτω...

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013

Eπιτέλους μια άσπρη μέρα!!!!!

Τι ωραίο Κυριακάτικο πρωινό. Τι ωραία να ξυπνάς με χαμόγελο. Σηκώθηκα 7:00 αλλά οχι για να ξυπνήσω αλλά για να πάω μέχρι την τουαλέτα. Η Μπήλλιω απο την αλλη είχε άλλα σχέδια. Περίμενε να ξυπνήσω για να την βγαλω έξω.... Αλλα σχέδια εγώ, άλλα εκείνη. Εφτά το πρωί συνήθως έχει πήχτρα σκοτάδι (Ναι, τώρα ξημερώνει στις 8:30). Καθως περναγα μπροστα απο το παράθυρο της  τκουζίνας με το ενα ματι κλειστο απο τη νύστα, μου κέντρισε το ενδιαφέρον το κόκκινο χρώμα του ουρανου. Συνήθως τέτοιο χρώμα εχει οταν χιονίζει. Προσπάθησα να ανοίξω και το άλλο ματι για να σιγουρευτώ πως δε με ξεγελάει αυτό που βλέπω. Και ναι, ενα άσπρο χαλί ήταν απλωμένο στον κήπο μου!!!!! ΧΙΟΝΙΖΕΙ!!!!!! Το χαμογελο εφτασε μεχρι τα αφτια, το ματι ανοιξε γαρίδα. Ο υπνος πήγε περίπατο. Εφτιαξα καφέ και περίμενα το πότε θα ξημερώσει για να αρχίσω τις φωτογραφιες!